Terug thuis

Het zit er op. Drie dagen leefden we als groep samen in de studio, nu zijn we allemaal weer thuis (of in het geval van Niels: in een andere studio). We namen 14 tracks op – goed voor uiteindelijk wellicht 12 songs). Dit is veel meer dan we durfden hopen.

Gisteren om 16u begonnen we alles te beluisteren wat we hebben opgenomen. Tot onze eigen verbazing bleek er slechts 1 nummer dat we opnieuw moesten aan sleutelen.

Is de plaat nu klaar? Verre van.

Wat is er nog allemaal nodig?

  • Enkele overdubs met piano (na de Wurlitzer, Rhodes piano, Hammond, Farfisa, Mellotron en  CP70) missen we nog de klanken van een echte piano.
  • Overdubs met Percussie (wellicht minimaal, tot we beginnen).
  • Overdubs met blazers
  • Backings en definitieve vocals
  • mixen
  • masteren
  • Persen
  • Mensen vinden die de muziek willen horen en laten horen.

De voorbije drie dagen waren de enige drie dit jaar dat de hele groep langere periode vrij was, gelukkig is voor het bovenstaande niet iedereen de hele tijd nodig, maar de agenda’s zullen ons de komende maanden zeker behoorlijk parten spelen.

Reken er niet op dat de plaat nog dit jaar zal uitkomen, maar in afwachting, check gerust onze eerste langspeler, kom langs op een van onze optredens of nodig ons uit voor een (huiskamer)concert. Wie weet, hoor je wel in primeur een van de songs die we momenteel opnemen.

Speciaal woordje van dank aan Lukas, Jasper, Stijn en Tine van Daft Studios om ons echt thuis te laten voelen in hun ‘gear heaven’.

Oja: voor de paar mensen die het zich afvroegen:

  • We hebben alle keyboards gebruikt die er stonden op de Hohner Clavinet na
  • Ik heb alle gitaren gebruik, op eentje na. Tot mijn verbazing gemerkt dat ik uiteindelijk slechts op 1 nummer 1 effect gebruikt heb. Wel 4 verschillende versterkers, allemaal Fender.
  • Augustijn heeft beide bassen gebruikt, maar de Mustang-bass hebben we officieel uitgeroepen tot de ster van de plaat.
  • Niels drumde op zijn eigen drumstel, maar leende wel 1 cymbaal van een relatief bekend drumstel dat ook in de studio stond.
  • Onze opnamedagen startten om 9u tot 13u, ging verder van 14u tot 19u en van 20u tot 22u, wel onderbroken af en toe door pauzes.

Mooiste moment? Te veel om op te noemen, maar in deze post zit wel een topmoment.

Voorlopig laatste post over de nieuwe plaat, al zullen er misschien binnenkort nog wel wat foto’s passeren.

Bij het begin van dag 7: wat zijn we aan het doen?

Het moet gisteren rond half 10 ’s avonds geweest zijn. Lukas, technieker van dienst, dimt de lichten in de control room. We luisteren samen naar het tiende nummer dat we hebben opgenomen op 2 dagen tijd. We beseffen dat het de zesde keer ooit is, dat we deze song speelden. Tegelijk is er een zekere emotionele geladenheid, want wat we horen raakt.

Is het omdat het allemaal nieuwe songs zijn en dat ze daardoor fris klinken? Is het omdat we tegelijk ontspannen en geconcentreerd zijn door de drie dagen in deze studio? Het is vooral fijn en op naar de derde en laatste dag.

Oja, even een paar bewegende beelden van een song die we gisteren opnamen. Melissa filmt en je hoort enkel drum omdat alle versterkers in andere ruimte staan (om overspraak te vermijden):

 

 

Halverwege dag 6: Are we Daft?

We zitten net halverwege de driedaagse opnamesessies en gebruiken zowat alles wat in de gloednieuwe DAFT-studio’s voorhanden is.

Hoofdrol op de opnames is zeker momenteel weggelegd voor de Hammond B3, maar in feite is het vooral de enorme ruimte waarin we alles hebben opgesteld die het spelen zo fijn maakt.

We hebben ondertussen voor een zestal nummers opnames gedaan, nog een pak te gaan.

Wil je meer weten over de studio in Malmedy waar we aan het werk zijn, check hier de website.

 

Song from the past: Fairground

Eerder deze week kreeg ik een zeer leuke telefoon van iemand die een van onze songs op een compilatie wil zetten. Geen nummer van Kiss Me Twice maar een nummer dat de man ontdekte op een promo-cd-tje van meer dan 12 jaar geleden.

Het deed me teruggrijpen naar die oude opnames. Afsluiter van die plaat was deze Fairground. Tot Kiss Me Twice wellicht de grootste productie die we ooit deden.

Het strijkersarrangement is net als op Kiss Me Twice van Joris Hermy, de saxen werden gespeeld en gearrangeerd door Marc De Maeseneer.